Historisches Zentrum Wuppertal

Over leven en werken toen de fabrieken ontstonden

Lawaai, hitte, drukte en stank, zwaalf uur per dag, zes dagen in de week. Hoe het was, in het dal van de Wupper aan het einde van de 19de eeuw te leven en te werken, maken de beide musea van het Historische Zentrum met alle zintuigen waarneembaar.

Museum für Frühindustrialisierung

Luid wordt het en de bodem beeft, wanneer zich de oude textielmachines in beweging zetten. De lucht is vochtig en heet, gigantische zuigers stampen, een schokken en sissen vult de ruimte, vliegwielen draaien en spinmachines ratelen. Meteen op de begane grond van het museum voelt men, hoe het was in een textielfabriek te werken.

In 1983 werd het eerste museum voor industriële geschiedenis in het Rheinland, in de voormalige Wuppertaler bandfabriek ingericht, 2004 aanzienlijk vergroot en nieuw vormgegeven. Werktuig en machines, informatieborden, modellen en moderne media houden zich bezig met het begin van het fabriekswerk: met de verandere arbeidswereld in al zijn facetten: eetgewoonten, wonen, school, religie, kinderwerk en armoede.

Engels-Haus

Het Engels-Haus documenteert de levensweg van Friedrich Engels (1820-1895): van ondernemerszoon tot politiek actief journalist en medeoprichter van het wetenschappelijke socialisme, het engagement in de 1848/49er revolutie, tot de leider van de internationale arbeidersbeweging. Zijn leven werd van de sociale veranderingen door de industrialisering bepaald.

Engels was een kind uit Barmen: geboren als zoon van een fabrikantenfamilie in het huidige Wuppertaler stadsdeel. Zijn grootvader, de textielfabrikant Johann Caspar Engels, had het vanuit een bescheiden begin met spaarzaamheid en vlijt tot welvaart gebracht. Daarvan getuigt het woonhuis, het huidige Engels-Haus, dat hij in 1775 liet bouwen. Ingericht is het met wandschilderijen en meubilair uit de 18de en vroege 19de eeuw. 

Zoeken